HTTP Server Durum / Hata Kodları ve Anlamları

HTTP Server Durum / Hata Kodları ve Anlamları

Bugün web siteleriyle ilgili yapılandırma hatalarını teşhis etmeye ve gidermeye yarayan HTTP server durum / hata kodları ve anlamlarını içeren açıklamalarla karşınızdayız. Ancak sunucuya yapılan isteğin başarılı olup olmadığını, bir hatanın söz konusu olup olmadığını anlamamızı sağlayan HTTP durum kodlarıyla ilgili detaylara geçmeden önce, HTTP’nin ne anlama geldiğini hatırlamakta yarar var.

HTTP Nedir?

Bilindiği gibi internetin iki temel bileşeni istemciler (Chrome, Firefox…) ve sunuculardır (web siteleri, veritabanları, e-postalar, uygulamalar…). HTTP (Köprü Metni Aktarım Protokolü) ise bir istemci ile bir sunucu arasındaki iletişim için resmi olarak tanımlanmış kurallar dizisidir.

Telekomünikasyon veya bilgi işlem sistemlerinin iletişim işlevlerini standartlaştıran protokol olarak da tanımlanan HTTP’nin gelişimi İnternet Mühendisliği Görev Gücü (IETF – Internet Engineering Task Force) adlı uluslararası bir organizasyonun sorumluluğundadır.

HTTP Hata / Durum Kodu Nedir?

HTTP durum kodları, herhangi bir web sayfasını görüntülemek için beklerken karşımıza çıkabilen ve sitenin depolandığı sunucudan gelen mesajlardır. İnternet standartlarını geliştiren kuruluş olan IETF’ye göre, mevcut HTTP durum kodlarının sayısı 60’tan fazladır.

Web sitelerinin barındırıldığı sunucular tarafından tarayıcı gibi istemcilerin isteklerine yanıt verirken oluşturulan bu kodlar, beş gruba ayrılır:

  • 1XX durum kodları (100–199): Bilgilendirici yanıtlar
  • 2XX durum kodları (200–299): Başarılı istekler
  • 3XX durum kodları (300–399): Yönlendirme mesajları
  • 4XX durum kodları (400–499): İstemci Hataları
  • 5XX durum kodları (500–599): Sunucu Hataları

Bu gruplandırmadan da anlaşılacağı üzere HTTP durum kodlarının tümü “hata” olarak değerlendirilmemelidir. Bazıları yalnızca bilgilendirme amacıyla veya bir eyleme yanıt olarak gönderilir, bu nedenle hepsinin sorun giderme veya düzeltme gerektirdiği söylenemez. Ancak arama motoru botlarının sayfalarınızı taramasını ve dizine eklemesini engelleyebileceği için 400 ve 500 nolu hata kodları arama motoru sonuç sayfalarındaki sıralamalarınızın zarar görmemesi için ciddiye alınmalıdır.

Google’ın web sitenizi HTTP durum kodları açısından nasıl algıladığını öğrenmek isterseniz, Arama Konsolu’nun kapsam raporunu inceleyebilirsiniz.

Bilgilendirici HTTP Durum Kodları (100-1xx)

100’lü durum kodları bilgi talepleriyle ilgilidir. Sunucunun; isteği, talebi aldığı, anladığı, işleme devam ettiği ve bilgileri işlemesi için bir miktar beklenmesi gerektiği anlamına gelir.

HTTP 100 (Continue)

Bir isteğin ilk kısmının alındığı ve sunucu tarafından reddedilmediği, istek tamamen alındıktan ve üzerinde işlem yapıldıktan sonra nihai bir yanıt gönderileceği anlamına gelir. Şu ana kadar her şey yolunda olarak yorumlanabilen bir tür geçici yanıttır.


HTTP 101 (Switching Protocol)

Sunucunun geçiş yaptığı protokolü belirten 101 durum kodu; istemciden gelen yükseltme isteği başlığına yanıt olarak gönderilir. Sunucunun, bağlantıda kullanılan uygulama protokolünde değişiklik için istemcinin isteğini anladığını ve buna uymaya hazır olduğunu gösterir. Sunucu, yanıtta, 101 yanıtını sonlandıran boş satırdan hemen sonra hangi protokole ya da protokollere geçileceğini belirten upgrade başlık alanı oluşturmalıdır.

Sunucunun daha yeni bir HTTP sürümüne geçmesi, eski sürümlere göre avantajlı olabileceğinden yalnızca avantajlı olduğunda protokolleri değiştirmeyi kabul edeceği varsayılır.

HTTP 102 (Processing)

102 durumu kodu sunucunun artık isteğin tamamını kabul ettiğinin, isteğin işlenmeye devam ettiğinin ve henüz tamamlamadığının göstergesidir. Bu geçici yanıt, genellikle bir yöntemin işlenmesi 20 saniyeden uzun sürüyorsa döndürülür.

Özellikle Depth başlığını destekleyen yöntemlerin işlenmesi uzun zaman alabileceğinden sunucu, bağlantının zaman aşımına uğramaması için istemciye yöntemi işlemeye devam ettiğini bildirmek için 102 durum kodunu döndürebilir.


HTTP 103 (Early Hints)

Asıl sunucu yanıtı gönderilmeden önce, yanıt hazırlanırken gösterilen 103 durum kodu; yükleme işlemi sırasında erken bir aşamada, sunucunun istemci tarayıcısına, belirli kaynakların sayfanın oluşturulması için ‘kritik’ olduğu konusunda ipucu vermesine olanak tanır.

Başarılı HTTP Durum Kodları (200-2xx)

200’le başlayan durum kodları, bir dosyaya erişim isteğinin başarılı olduğunu gösterir. İsteğin başarıyla alındığı, anlaşıldığı ve kabul edildiği anlamına gelir.

HTTP 200 (Ok)

200 başarılı bir HTTP isteği için standart durum kodudur. Döndürülen yanıt, isteğe bağlıdır. Örneğin, GET isteği için yanıt, mesaj gövdesine eklenecektir. PUT/POST isteği için yanıt, eylemin sonucunu içeren kaynağı içerecektir.


GET, HEAD, PUT / POST, TRACE

HTTP 200’de söz konusu olan “başarı”; HTTP yöntemine bağlıdır:

GET, bilgi almanın birincil mekanizması ve neredeyse tüm performans optimizasyonlarının odak noktasıdır. Bu nedenle, insanlar HTTP aracılığıyla bazı tanımlanabilir bilgileri almaktan bahsettiklerinde, genellikle bir GET isteğinde bulunmaktan bahsetmektedirler. Kısaca GET; kaynak alındı ​​ve mesaj gövdesinde iletildi anlamını taşır. HEAD’de ise gösterim başlıkları, herhangi bir mesaj gövdesi olmadan yanıta dahil edilir. PUT veya POST; eylemin sonucunu açıklayan kaynağın, mesaj gövdesinde iletildiğini, TRACE; mesaj gövdesinin sunucu tarafından alındığı şekliyle istek mesajını içerdiği anlamına gelir.

HTTP 201 (Created)

Genellikle POST/PUT isteğinden sonra gönderilen 201 durum kodu isteğin başarılı olduğunu, yerine getirildiğini, bir veya daha fazla yeni kaynağın oluşturulmasıyla sonuçlandığını gösterir. Bir başka ifadeyle sunucunun, oluşturulan kaynağı onayladığını belirtir.

HTTP 202 (Accepted)

202 durum kodu, isteğin işlenmek üzere kabul edildiğini, talebin alındığını ancak işlemin tamamlanmadığını belirtir. İşleme izin verilmeyebileceğinden, istek sonunda gerçekleştirilebilir veya yerine getirilmeyebilir. Başka bir işlemin veya sunucunun isteği işlediği durumlar veya toplu işlemler için tasarlanmıştır.

HTTP 203 (Non-Authoritative Information)

203 sunucunun istemciye gönderdiği yanıtın, sunucunun gönderdiği yanıtla aynı olmadığını, isteğin başarılı olduğunu ancak ekteki yükün, bir dönüştürme proxy’si tarafından kaynak sunucunun 200 (OK) yanıtınınkinden değiştirildiğini gösterir. Proxy’nin bir dönüşüm uygulandığında alıcıları bilgilendirmesine olanak tanıyan 203 kodu; döndürülen meta verilerin kaynak sunucuda bulunanla tam olarak aynı olmadığı, ancak yerel veya üçüncü taraf bir kopyadan toplandığı anlamına gelir ve çoğunlukla başka bir kaynağın aynaları veya yedekleri için kullanılır.

HTTP 204 (No Content)

Googlebot’un, dizine ekleme hattına içerik almadığını iletmesine neden olan 204 kodu sunucunun isteği yerine getirdiğinde, isteği işlemiş olduğunda ancak herhangi bir içerik vermediğinde gösterilen koddur. Search Console, bu durumda kapsam raporunda 404 hatası gösterebilir.

Bu istek için gönderilecek “içerik yok” anlamına gelen 204 kodu; örneğin, bir PUT isteğine yanıt olarak alınırsa ve yanıt bir ETag başlık alanı içeriyorsa, PUT başarılı olmuştur.

204 durum kodu, “kaydet” eylemine karşılık gelen belge düzenleme arayüzleri ile yaygın olarak kullanılır; kaydedilmekte olan belge, düzenleme için kullanıcı tarafından kullanılabilir durumda kalır. Ayrıca, dağıtılmış sürüm kontrol sistemleri gibi otomatik veri aktarımlarının yaygın olmasını bekleyen arabirimlerle de sıklıkla kullanılmaktadır.


HTTP 205 (Reset Content)

205; sunucunun isteği yerine getirdiğini, istemcinin belge örneğini yenilemesini bildiren ve “içeriği sıfırla” anlamına gelen HTTP kodudur. Kullanıcının veri girişini destekleyen form, not defteri, tuval gibi bir içerik aldığını, bu alana veri girdiğini, girilen verilerin bir sonraki giriş için sıfırlanması gerektiğini bildirir böylece kullanıcının kolaylıkla başka bir giriş eylemi başlatması mümkün olur.

HTTP 206 (Partial Content)

206 HTTP kodu, kısmi içerik anlamına gelir ve sunucunun, istemci tarafından gönderilen bir aralık başlığı nedeniyle, kaynağın yalnızca bir kısmını gönderdiğinde gösterilir. Aralık başlığı (range header), HTTP istemcileri tarafından kesintiye uğrayan indirmelerin devam ettirilmesini sağlamak veya bir indirmeyi birden çok eşzamanlı akışa bölmek için kullanılır.

Yönlendirme HTTP Durum Kodları (300-3xx)

300’lü durum kodları yönlendirmelerle ilgilidir. Kullanıcılar veya arama motorları 3xx durum koduyla karşılaştığında, hedefledikleri URL’den farklı bir URL’ye yönlendirilirler. Eğer web siteniz işinizin önemli bir bileşeni ise SEO açısından bu kodların, nasıl doğru şekilde kullanılacağını öğrenmeniz önemlidir.

Googlebot, en fazla 10 yönlendirme atlaması izlediğinden tarayıcı eğer 10 atlama boyunca içerik almazsa Search Console, web sitenizin kapsam raporunda yönlendirme hatası gösterecektir.

HTTP 300 (Multiple Choice)

300; gerçekleştirilen talebin birden fazla olası yanıtı olduğunu gösteren HTTP durum kodudur. Kullanıcının yanıtlardan birini seçebilmesi için HTML bağlantıları önerilir. Başka bir deyişle bu durum kodu, hedef kaynağın, her birinin kendine özgü tanımlayıcısı olan birden fazla gösterime sahip olduğunu ve kullanıcıya tercih edilen bir gösterimi seçebilmesi için alternatifler hakkında bilgi sağlandığını gösterir.

HTTP 301 (Moved Permanently)

SEO için önemi büyük durum kodlarından biri olan ve Googlebot’un yönlendirme hedefinin standart URL olması gerektiği yönünde güçlü bir sinyal olarak algıladığı 301; sunucunun, istemciye aradığı kaynağın kalıcı olarak başka bir URL’ye taşındığını söyler. Tüm kullanıcılar ve botlar yeni URL’ye yönlendirilecektir.

HTTP 302 (Found)

302 durum kodu, hedef kaynağın geçici olarak farklı bir URI altında bulunduğunu gösterir. Yönlendirme ara sıra değiştirilebileceğinden, istemcinin yakın zamandaki istekler için etkin istek URI’sini kullanmaya devam etmesi önerilir. Googlebot, bu yönlendirmeyi dizine ekleme açısından standart URL olması gerektiği yönünde zayıf bir sinyal olarak algılar.

HTTP 303 (See Other)

Tıpkı 302’de olduğu gibi, Googlebot’un, dizine ekleme açısından zayıf bir sinyal olarak algıladığı bu yönlendirme, herhangi bir HTTP yöntemi için geçerlidir.

  • POST yanıtına karşılık gelen bilgileri, orijinal istekten bağımsız olarak ayrı olarak tanımlanabilen, yer imi eklenebilen ve önbelleğe alınabilen bir biçimde sağladığından; öncelikle, kullanıcı aracısını seçilen bir kaynağa yeniden yönlendirmek için bir POST eyleminin çıktısına izin vermek için kullanılır.
  • GET isteğine verilen 303 yanıtı ise kaynak sunucunun, sunucu tarafından HTTP üzerinden aktarılabilen hedef kaynağın bir temsiline sahip olmadığını gösterir. Bununla birlikte, Konum alanı değeri, hedef kaynağı açıklayan bir kaynağa atıfta bulunur; orijinal hedef, kaynağı temsil ettiğini ima etmeden alıcılar için yararlı bir gösterimle sonuçlanabilir. Neyin temsil edilebileceği, hangi temsillerin yeterli olduğu ve neyin yararlı bir açıklama olabileceği sorularına verilen yanıtların HTTP kapsamı dışında olduğu unutulmamalıdır.
  • HEAD isteğine verilen yanıtlar dışında, 303 yanıtının temsili, konum başlığı alanında sağlanan aynı URI referansına bir köprü içeren kısa bir hiper metin notu içermelidir.

HTTP 304 (Not Modified)

304; istenen kaynağın önceki iletimden bu yana değiştirilmediğini bildirir. Örneğin, bir tarayıcı, bir kaynağın belirli bir zamandan itibaren değiştirilip değiştirilmediğini talep ettiğinde kaynak değiştirilmemişse, 304 durum kodu gönderilir değiştirilmişse, kaynakla birlikte 200 durum kodu gönderilir. Googlebot, dizine ekleme hattına, içeriğin son tarandığı haliyle aynı olduğunu iletir.

HTTP 307 (Temporarily Redirect)

Googlebot’un, dizine ekleme açısından zayıf bir sinyal olarak algıladığı bir diğer yönlendirme, 307’dir. Geçici yönlendirme anlamına gelen bu HTTP durum koduyla sunucu istemciye; aradığı kaynağın geçici olarak başka bir URL’ye yönlendirildiğini söyler.

HTTP 308 (Permanent Redirect)

308, hedef kaynağa yeni bir kalıcı URI atandığını bildiren HTTP durum kodudur. İstek yönteminin POST’tan GET’e değiştirilmesine izin vermemesi dışında bu kod; 301’e benzer. Googlebot, dizine ekleme açısından bu yönlendirmeyi; yönlendirme hedefinin standart URL olması gerektiği yönünde güçlü bir sinyal olarak kullanır.

İstemci Hata HTTP Durum Kodları (400-4xx)

400’lü durum kodları sayfanın bulunamadığı ve istekle ilgili bir sorun olduğu anlamına gelir. İstemci tarafındaki yanlış veri biçimi girilmesi ya da yetkisiz erişimin söz konusu olması gibi sebeplerden kaynaklanır. Googlebot’un 400’lü durum kodu döndüren URL’lerden aldığı içerik yok sayılır.

Google’ın dizine ekleme hattı bu kodları döndüren URL’leri dizine eklemek üzere değerlendirmemekte ve zaten dizine ekli olup 400’lü durum kodu döndüren URL’leri dizinden kaldırmaktadır.

HTTP 400 (Bad Request)

HTTP Server Durum / Hata Kodları ve Anlamları, HTTP 400 (Bad Request)
Googlebot’un 400’lü durum kodu döndüren URL’lerden aldığı içerik yok sayılmaktadır ve 429 dışındaki tüm 4xx hataları için Googlebot, dizine ekleme hattına içeriğin mevcut olmadığını iletmektedir.

İstemcinin, eksik veriler, kötü yapılandırılmış veriler veya geçersiz veriler içeren bir istek göndermesi durumunda gösterilen 400 koduyla karşılaştıysanız sunucunun, istemci hatası nedeniyle isteği anlayamadığını, işleme koyamadığını bilmelisiniz.

HTTP 401 (Unauthorized)

401 istenen kaynağa erişmeniz için yetkili olmanız gerektiğini bildiren bir HTTP hata kodudur. Genellikle kimlik doğrulama gerektiğinde, ancak başarısız olunduğunda görülen bu kod, “yetkisiz” olarak görüntülense de aslında “kimliği doğrulanmamış” anlamına gelir. İstemci, istenen yanıtı almak için kimliğini doğrulamalıdır.

HTTP 402 (Payment Required)

Bilindiği gibi abonelik yenilenene veya yayın herkese açık hale getirilene kadar bazı özel içeriklere erişilemez. Dijital veya nakit ödeme sistemlerini etkinleştirmek için oluşturulan bu durum kodu, talep edilen içeriğin müşteri ödeme yapana kadar mevcut olmadığını gösterir.

HTTP 403 (Forbidden)

403 istemcinin erişmeye çalıştığı kaynağın yasaklandığı anlamına gelir. Geçerli olsa bile gönderilen isteği sunucunun reddettiği durumlarda karşılaşılan 403, müşteri ya da kullanıcının kaynağa erişmek için izne veya bir hesaba ihtiyaç duyduğunu gösterir. 401’den farkı, istemcinin kimliği sunucu tarafından bilindiğinden kimlik doğrulamanın uygulanmamasıdır.

HTTP 404 (Not Found)

İnternet kullanıcılarının bir web sayfasının görüntülenmesini beklerken en sık karşılaştıkları uyarılardan biri 404’tür. “Sayfa Bulunamadı” şeklinde görüntülenen bu hata kodu, sunucunun erişilebilir olduğu, ancak istemcinin aradığı sayfanın bulunamadığı durumlarda gösterilir.

HTTP 404 (Not Found), HTTP Server Durum / Hata Kodları ve Anlamları
Web siteleriyle ilgili yapılandırma hatalarını teşhis etmeye ve gidermeye yarayan HTTP kodları arasında en sık karşılaşılanlardan biri 404 > Sayfa Bulunamadı hatasıdır.

Genellikle URL’nin yanlış yönlendirilmesinden kaynaklanan 404, tarayıcıda; URL’nin tanınmadığı, API’de; uç noktanın geçerli olduğu ancak kaynağın kendisinin mevcut olmadığı anlamına gelebilir. Sunucular, bir kaynağın varlığını yetkisiz bir istemciden gizlemek için 403 yerine bu yanıtı gönderebilir.

HTTP 405 (Method Not Allowed)

405 sunucunun isteği aldığını, tanıdığını ancak yöntemini reddettiğini, hedefin kaynak tarafından desteklenmediğini gösterir. Örneğin, bir API, bir kaynağı kaldırmak için DELETE çağrısına izin vermeyebilir.

HTTP 406 (Not Acceptable)

Web sitesinin veya uygulamanın, müşterinin isteğini belirli bir protokolle desteklemediğini ifade eden 406, kullanıcı aracısı tarafından verilen kriterlere uygun herhangi bir içerik bulamadığında gönderilen http hata kodudur.

HTTP 407 (Proxy Authentication Required)

407; tarayıcı ile istenen kaynağa erişebilen sunucu arasındaki bir proxy sunucusu için geçerli kimlik doğrulama bilgileri bulunmadığından isteğin gerçekleştirilmediği anlamına gelir. 401’e benzeyen bu kodun tek farkı, yetkilendirmenin bir proxy tarafından yapılmasının gerekliliğidir.

HTTP 408 (Request Timeout)

İstemcinin web sitesi sunucusuna gönderdiği isteğin süresinin dolduğunu söyleyen 408, bazı tarayıcıların gezinmeyi hızlandırmak için HTTP ön bağlantı mekanizmalarını kullanması nedeniyle sık karşılaşılan bir durum kodudur. 408; istemci tarafından önceden herhangi bir talepte bulunulmasa bile, bazı sunucular tarafından boş bir bağlantıda gönderilir. Bu, sunucunun söz konusu kullanılmayan bağlantıyı kapatmak istediği anlamına gelir.

HTTP 409 (Conflict)

409’da gönderilen isteğin sunucunun dahili işlemleriyle çakışması söz konusudur. Genellikle eşzamanlı güncellemeler veya birbiriyle çelişen sürümlerle ilgili bir sorun olduğunda gösterilir. PUT isteğine yanıt olarak çakışmaların meydana gelmesi daha olasıdır.

HTTP 410 (Gone)

Hedef kaynağın artık sunucuda mevcut olmadığını bildiren 410 hata kodu; sunucudaki içeriğin hiçbir yönlendirme adresi olmadan kalıcı olarak silindiği durumlarda gönderilir. İstemcilerin önbelleklerini ve kaynağa olan bağlantılarını kaldırmaları beklenir. 410’un, sınırlı süreli promosyonlar için kullanılması amaçlamıştır.

HTTP 411 (Length Required)

411, sunucunun tanımlanmış bir “İçerik Uzunluğu” başlığı olmadığından isteği reddettiğini gösteren HTTP durum kodudur.

HTTP 412 (Precondition Failed)

Ön Koşul Başarısız şeklinde görüntülenen 412 kodu ile sunucunun karşılamadığı ön koşullar belirtilir. Bu yanıt kodu, istemcinin mevcut kaynağa ön koşullar yerleştirmesine, hedef kaynak beklenmeyen bir durumdaysa istek yönteminin uygulanmasının engellemesine olanak tanır.

HTTP 413 (Payload Too Large)

İstek varlığı, sunucu tarafından tanımlanan sınırlardan daha büyük olduğunda 413 kodu kullanılır. Bu durumda sunucu bağlantıyı kapatabilir veya Tekrar Dene başlık alanı döndürebilir.

HTTP 414 (URI Too Long)

İsteğin sunucunun yorumlamayacağı kadar uzun olduğu anlamına gelen 414; aşağıdaki durumlarda gösterilen ve nadir olarak karşılaşılan bir hata kodudur:

  • İstemci bir POST isteğini uzun sorgu bilgileri içeren bir GET isteğine uygunsuz bir şekilde dönüştürdüğünde,
  • istemci yeniden yönlendirme “kara deliğine” düştüğünde
  • sunucu, olası güvenlik açıklarından yararlanmaya çalışan bir istemci tarafından saldırıya uğradığında.

HTTP 415 (Unsupported Media Type)

415 hatası; istenen verilerin medya formatının sunucu tarafından desteklenmediğini ve bu nedenle sunucunun isteği reddettiğini gösterir.

HTTP 416 (Range Not Satisfiable)

416, aralık başlığı alanındaki aralıkların hiçbiri, seçilen kaynağın geçerli kapsamıyla örtüşmediğinde ya da geçersiz / aşırı küçük / çakışan aralıkların söz konusu olması durumunda talep edilen aralık kümesinin reddedildiği anlamına gelir. Ancak sunucular, Range’i yok saymakta serbest olduğundan, birçok uygulama, 200 kodu ile yanıt verir.

HTTP 417 (Expectation Failed)

417 http kodu; Beklenti Başarısız demektir. Bekleme isteği başlığı alanında belirtilen beklentinin sunucu tarafından karşılanamayacağı anlamına gelir.

HTTP 421 (Misdirected Request)

İstek, yanıt üretemeyen bir sunucuya yönlendirildiğinde 421 kodu gösterilir. Bu kod, istek URI’sine dahil edilen şema ve yetki kombinasyonu için yanıtlar üretecek şekilde yapılandırılmamış bir sunucu tarafından gönderilebilir.

HTTP 425 (Too Early)

Sunucunun, yeniden yürütülebilecek bir isteği işleme riskini almak istemediğini gösteren http kodudur.

HTTP 426 (Upgrade Required)

426 durum kodu; sunucunun mevcut protokolü kullanarak isteği gerçekleştirmeyi reddettiğini, ancak istemci farklı bir protokole yükselttikten sonra bunu yapmaya istekli olabileceğini gösterir. Sunucu, gerekli protokolleri belirtmek için bu yanıtla bir Upgrade başlığı gönderecektir.

HTTP 428 (Precondition Required)

Origin sunucusu, isteğin koşullu olmasını gerektirdiğinde 428 kodu görüntülenir. Genellikle bu, If-Match gibi gerekli bir ön koşul başlığının eksik olduğu anlamına gelir.

HTTP 429 (Too Many Request)

Kullanıcının belirli bir süre içinde çok fazla istek gönderdiğini gösteren bu koda sahip yanıtlar bir önbellek tarafından depolanmamalıdır. Googlebot, bu durum kodunu sunucunun aşırı yüklü olduğu yönünde bir sinyal olarak işlemekte ve bunu sunucu hatası olarak kabul etmektedir. 429 haricindeki 400’lü durum kodlarının tarama hızı üzerinde etkisi yoktur. 429 ise Google’ın tarayıcılarını geçici olarak taramayı yavaşlatmaya sevk eder.

HTTP 431 (Request Header Fields Too Large)

431, başlık alanları çok büyük olduğu için sunucunun isteği işlemek istemediği durumlar için kullanılır. Başlık alanlarının boyutu küçültüldükten sonra istek yeniden gönderilebilir.

HTTP 451 (Unavailable For Legal Reasons)

451, kullanıcının istediği kaynak bir hükümet tarafından sansürlendiğinde, yasal sebeplerle kullanım dışı olduğunda gösterilen HTTP durum kodudur.

Sunucu Hata HTTP Durum Kodları (500-5xx)

500’lü HTTP durum kodları Google’ın tarayıcılarını geçici olarak taramayı yavaşlatmaya sevk eden sunucu hatalarıdır. İstemcinin yaptığı istekte sorun yoktur ancak sunucu istenen kaynağı oluşturamamaktadır. Googlebot’un bu durum kodlarını döndüren URL’lerden aldığı içerik yok sayılır.

Ayrıca Google Arama Merkezi, ileri seviye SEO açıklamalarına göre “Robots.txt dosyası 30 günden uzun bir süre boyunca sunucu hatası durum kodu döndürürse Google; robots.txt dosyasının önbelleğe alınan en son kopyasını kullanır. Bu kopya mevcut değilse Google, herhangi bir tarama kısıtlamasının olmadığını varsayar.”

HTTP 500 (Internal Server Error)

İnternet kullanıcılarının tanıdık olduğu bir diğer hata; sunucunun istemcinin isteğini işlerken baş edemediği bir durumla karşılaştığını bildiren 500 Internal Server Error uyarısıdır. Sunucu, durumu nasıl ele alacağını bilemez ve beklenmedik bir sorun nedeniyle isteği yerine getiremez. Web geliştiricilerinin, sorunun tam olarak nereden geldiğini belirlemek için sunucu günlüklerini taraması önerilir.

Google Arama Merkezi’nin ileri seviye SEO açıklamalarına göre; 500, 502 ve 503 durum kodları için Googlebot, sitenin tarama hızını düşürmektedir. Tarama hızındaki düşüş, sunucu hatası döndüren farklı URL’lerin sayısıyla orantılıdır. Google’ın dizine ekleme hattı, kalıcı olarak sunucu hatası döndüren URL’leri dizinden çıkarmaktadır.

HTTP 502 (Bad Gateway)

502; sunucunun bir ağ geçidi veya proxy olarak hareket ederken yukarı akış sunucusundan geçersiz yanıt aldığını gösterir.

HTTP 503 (Service Unavailable)

Web’de karşılaşabileceğiniz en yaygın sunucu sorunlarından biri olan 503, sunucunun kapalı olabileceğini ve istemcinin isteğini işleyemeceğini bildirir. Sunucu, isteği işlemeye hazır değildir. Bakım nedeniyle kapalı olan veya aşırı yüklenen bir sunucu bu hata kodunun nedeni olabilir. Bu yanıtın, geçici koşullar için kullanılması ve Retry-After HTTP başlığının mümkünse, hizmetin kurtarılmasından önceki tahmini süreyi içermesi önerilir. Bu tür geçici koşul yanıtlarının çoğunlukla önbelleğe alınmaması gerektiğinden, web yöneticisinin bu yanıtla birlikte gönderilen önbelleğe almayla ilgili başlıklara da dikkat etmesi gerekmektedir.

HTTP 504 (Gateway Timeout)

HTTP 504 (Gateway Timeout), HTTP DURUM / HATA KODLARI
500, 502 ve 503 durum kodları için Googlebot, sitenin tarama hızını düşürmektedir.

504 (Ağ Geçidi Zaman Aşımı) hata kodu, sunucunun bir ağ geçidi veya proxy görevi görürken, yukarı akış sunucusundan isteği tamamlamak için ihtiyaç duyduğu bir yanıtı zamanında almadığını gösterir.

HTTP 505 (HTTP Version Not Supported)

505, istekte kullanılan HTTP sürümünün sunucu tarafından desteklenmediğini belirtir. Sunucu, 505 yanıtı için, bu sürümün neden desteklenmediğini ve bu sunucu tarafından başka hangi protokollerin desteklendiğini açıklayan bir temsil oluşturmalıdır.

HTTP 511 (Network Authentication Required)

511 durum kodu; istemcinin kaynağa erişebilmesi için ağ üzerinde kimliğinin doğrulanması gerektiği anlamına gelmektedir. Bu durum, origin sunucuları tarafından değil, ağa erişimi kontrol eden proxy’lerin araya girmesiyle oluşturulur.

Özet

HTTP kodları, belirli HTTP isteklerinin başarıyla tamamlanıp tamamlanmadığını, bir web sayfasının başarıyla yüklenip yüklenmediğini göstermeyi amaçlar.

Özetle 1XX HTTP durum kodları tamamen bilgi amaçlı isteklerle, 2XX HTTP durum kodları başarılı isteklerle, 3XX HTTP durum kodları yeniden yönlendirmelerle, 4XX durum kodları istemci hatalarıyla ve 5XX HTTP durum kodları sunucu hataları ile ilgilidir.

Her kodun ne anlama geldiğine, hangi sorun nedeniyle oluşturulduğuna ve sorunlarla nasıl başa çıkılacağına dair açıklamaya çalıştığımız HTTP Server Durum / Hata Kodları ve Anlamları hakkındaki detayların işinize yaraması dileklerimizle…